Mrs. Dalloway

"Biraz garip bir şey bu. Şu gezegende belki beş milyar insan yaşıyor. Ama işte tutup birini seviyorsun ve onu kimseyle değişemiyorsun."


diyerek alintinin dibine vurmak ve ifadede benden ote gecmis insanlara bir kez daha imrenmek, saygi duymak istiyorum. 
Bugun bir paket geldi bana Donald'dan. Kendisi su asagida gormus oldugunuz sevimli bonbonlari yollayarak bana nostaljinin kralini yasatmis, kartin arkasina yazdiklari ile de beni benden almistir. Yine, yeniden. Bilirim, yapar. 



Planimiza gore, bu karti beraber New York'a gidip helikopter turu yaptigimizda helikopterden asagi birakacakmisiz. Bu nedenle bu karti atmamaliymisim -atarmisim gibi sanki-. Bu bir nevi bizim helikopter biletimizmis.. 
Fakat bu planin utopik bir yani var ki, bu kart herhangi bir kosulda, herhangi bir sekilde, herhangi bir yerden atilamaz. Duses'in kara deliginda olumsuzlesir eheh. 
Kart elimde, gozlerim dolu dolu, her zamanki sulu ve balik ve sapsal bakislarimla suzuluyordum. 
Ve dusunuyordum..
Bazen uzerinden aylar gecse dahi degismeyecek seyler oldugunu dusunuyorsunuz. Bazense o seyleri degismeyen olarak niteleyenin sadece siz oldugunuzun farkina varmaniz saniyeleri aliyor. 


...

* "Düşüncelerinde bu kadar yürekli olan bir adam, yaşamda niçin bu kadar korkak oluyordu?"

Iste bu da boyle bir animdir. diyerek hem konuyu hem linki baglamanin sevinci, coskusu..

Sobe

Uzaylı