Mess

Düşünüyorum da; hayatınızdaki en güzel anları,onların içindeyken farkedememek büyük haksızlık.Yani neden illa ki hatıralarımızda daha güzel,daha çekici,daha farkedilir,daha makyajlıdırlar.O anı yaşarken,net bir şekilde,evet bu benim en güzel anım diyemezsiniz.Çünkü sonrasını bilemiyorsunuz.
Sonra anı yaşamaktan bahsediyoruz.Tadını çıkaramadığım,anlamadığım bir anı yaşamış olmakla büyük işler başarmış sayılmam bence.
Ayrıca bir şey daha var.Yanlış yapmakla anı yaşamak arasında çakılı kaldığımız her an,bir jokerimizi harcıyoruz aslında.Jokerler bitiyor ve bum.Kalakalıyorsunuz.Fiilen aktif biri bile sayılmıyorsunuz.
Hayatın sizle yazışırken kullandığı rumuz "an" olmalı.Ve siz ondan elinizden geldiği kadar hoşlanmalısınız.
Ben de öyle tabi.
Buna rağmen,"tekrar" da kullandığım önemli kelimelerdendir.
Bazen insanlara çok fazla "tekrar" şansı veririm,vermeleri için ikna ederim falan.Tekrar denemek,tekrar sevmek,tekrar inanmak,tekrar düşünmek..
Ama bazı şeylerin tekrarı olmamalı.
Böyle anlatırım anlatırım,biri gelir çat bir cümle söyler,alnında tespit adamı yazıyormuşçasına.Hem sinirlenirim hem acayip severim bunu.Sinirlenirim; çünkü şöyle derim:

-Her şey bu kadar karışmışken ve bana içinden sonsuza kadar çıkamayacakmışım gibi gelirken ordan konuşmak iyi di mi.Ne biliyorsun ki!

Acayip sevinirim; çünkü yine derim ki:

-Bana,bilmediğim şeyler söyleyemeyen insanların içinden böyle biri çıktığı için teşekkürler tanrım!

Çünkü evet.Basit saptamalarla karışık gibi görünen pek çok şeyi unutturabilen insanları seviyorum.

Hissetmenin ne demek olduğunu derinlemesine incelemeye gerek yok.Ağladığımızda,dua ettiğimizde,öpüştüğümüzde ya da rüyalarımızda neden genellikle(özellikle bu son ikisinde) gözlerimi kapattığımızı düşünebiliriz.

En güzel şey görülen değil,hissedilen şeydir bazen.

Varmak istediğim yer yine burası değildi,kabul.Ama beni bilirsiniz.Arada güzel cümleler kurarım ama asıl söylemek istediğimi söyleyemem genelde.


Bu şarkı baya iyi söylemiş aslında.Şöyle buyrun.

Şey

Efekt gibi isim: Ornitorenk