Çıplak ayak buradaydı.

Uzun zamandır aradığım nedeni buldum sanıyorum.Saçma.Kim bulmak istediği şeyleri aramış ki,bir de nedenini sorgulasın.Ben sadece uzun zaman önce,yani çocukken,rafa kaldırdığım bir şeyi yeniden gün yüzüne çıkarttım.Üzeri biraz tozlanmıştı.Fakat ziyanı yok.Şimdi tertemiz,ilk günkü gibi.Bu hayatımda sahip olduğum tek kumbaram.İçi hiç bir zaman parayla dolup taşmadı.Belki bazen sadece biraz ağırlaştı bozuk paralarımın etkisiyle.Belki o yüzdendir evvelden beri cüzdanımdaki bozuk para şıngırtısını sevmem.
Şimdi eskisinden daha hafif ve eskisinden daha gürültüsüz bir kumbara belki sallandığında.Ama artık hayatımın pusulası var onun içinde.Şimdilik,yani evde olduğum zamanlarda,onun içinde duruyo odamın en güzel yerinde.Onun dışında hep benimle.Benim olduğum yerde.
Ben,şu ana kadar,kendimi hiç bilmeden her şeyi bilirmişim gibi;her şeymişim gibi ve hiçbir şeymişim gibi dolaşıp dururken,önümdeki iki gölgeyi ışık oyunu sanmışım.Ensemde nefes olduğunu hep bilirdim de,gerçekten öyleymiş,anlayamamışım.
Babam bana mektup yazmış.
Sanırım hayatımda aldığım en güzel mektup.


Bugün arabadayken,karşımda duran ve gülerek bana yaklaşan bu iki insana baktığımda şanslı bi insan olduğumu bir kez daha farkettim.Bu çok klişe gibi geliyor di mi kulağa? E ben boşuna klişelerin hastasıyız demiyorum.
Çünkü klişeleri biz yaparız.Öyle olmalarını biz sağlarız.Tamamı bizim tekelimizde,yönetimimizde olmayan hayatlarımız sağlar.Bir anda,bir şeyler hissederiz,bir şeyler gelir başımıza ve bir cümle sarfederiz.Aradan zaman geçer ve ona yakın duyguları yeniden hissederiz.Olay birebir aynı değildir belki ama hissettirdikleri aynıdır ve o cümleyi yeniden kurarız.Böylelikle süregelen cümleler klişelerimizdir.
Şanslı olmak da öyle.Özellikle bu konuda.Zira insan doğarken ailesini ve hayat şartlarını seçemiyor.Elinizde olmayan bir durumda yazı gelmesi ve iddiayı kazanmanız şanstır.Para hileli değilse elbette.

Çok taşınan bir aileyiz biz.Şu ana kadar oturduğumuz evlerin her birinde dönüm noktası yaşadım,istisnasız.Hepsinde ayrı ayrı aşık oldum bile diyebilirim.Belki de bu nedenle,hepsinden ayrılırken-ilk ikisi hariç- 'düşes was here' yazdım odamın duvarlarından birinin kıyısına köşesine.Blogtan önce düşes yerine,ismimdi doğal olarak.Bir iki ay sonra taşınırken de,bu kez çıplak ayak olucak gibi görünüyor.Napayım,yaşam belirtilerini seviyorum.

Belki bu yüzden dayanamıyorum suskunluklarınıza,tepkisizliklerinize.Konuşmadan yaşayamayan biriyim ben.Konuşmadan yaşayamayan bir aileyiz biz.


Efekt gibi isim: Ornitorenk

Normal