Bahçelere daldık

Bizi yerim.Valla.
Yaklaşık 7-8 yıl oldu.Biz hemen hemen hala,aynı biz.Hemen hemen diye eklememin tek sebebiyse,olağan değişimler.Ki bunlar,can sıkıcı değil.
Biraz eskiye gittik bugün.Göbek bağımızın ilk doğduğu Erkek Lisesine.Dedim ki harbiden ayrıcalıkmış lan Erkek Liseli olmak.Özelmiş.
Bahsetmişimdir illa ki,dört kişi bunlar.Her biri ayrı ayrı hayatımda olması gereken şahsına münhasır kişiler.Biz böyleyiz işte.Yetiyo yani.
Bugün de dedik ki,biz ne sıcaklar gördük lan haydi pikniğe.
Sonra da hep istediğim bi şeyi yaptık yahu.Bisikletle çim sulayan muslukların arasından geçtik.Donumuza kadar ıslandık.İngiliz,fransız,japon bahçelerini gezdik.(Botanik Park'ta oluşturulan bahçeler) Çamur olduk.Sonra kahkahalarla güldük hatta yarıldık,bir olduk.
Fatoşla ben neredeyse o hep istediğimiz kası yaptık bacaklarımızda bisiklet sürmekten.Ama nası özlemişim.NASI.
Bizi biz yapan şeylerden en önemlisi yine biz.Yani bir arada olmamız.
Ne diyebilirim ki,seviyorum onları.
Bugün sadece bizim için vardı tüm o yerler ve bu şarkı çalıyodu bisiklet sürerken fıskıyelerin altında.


Sie!

Can