Feminen

Kadın olmak gerçekten oldukça zor.Feminist duygularım kabarmıyo,hayır.Aksine içimdeki feminist uyuyo şu an.Fakat bunu düşünmekten yine de alamıyorum kendimi.İnsan olmak yetmiyor süpermen olmak lazım bazen,sevdiğimiz bi cümlemizdir.E insan olmak bile yetmiyosa bazen,insan olmak yeterince yorucuysa,bir de kadın olduğunuzu düşünün.Her ayın belli dönemi hormonlarınız çıldırıyo.Sabah nasıl uyandım,akşam yolda yürürken nasıldım.Oturdum,ağladım.Saçmasapan hissettiren bi mekanizma içeride full time çalışıyo.O an hiç bişeyin sebebini bilmiyosunuz.Dibini göremediğiniz kuyuya düşermiş gibi.Dipte sizi ne bekliyo bunun bilinmezliğiyle gerim gerim gerilmiş gibi.Sanki hiç bişey yokmuş gibi ama üstünüzde kocaman bi pençe varmış gibi.Hem var hem yokmuş gibi ama ben ona resmen kılım!
Bazen bu garip ve karmaşık mekanizma,aslında doğuştan gelen bir defoymuş da,biz bunu muayyen günlere bağlıyomuşuz gibi gelir erkeklere.Bunun sebebi ise hormonların da açıklanabilir şeyler olması ve sistemi bu denli çökertemeyeceğini düşünmeleri.Erkekler için,bi insan ağlıyosa sorun vardır.Sorun yoksa ağlamamalıdır.Ağlamıyosa sorun var mıdır yok mudur bilemezler.Dolayısıyla siz söylemeden anlamaları mümkün değildir.Bu durumda siz,ortada bi sorun yokken ağlayan bir kadınsanız muayyen gününüzdesinizdir.Muayyen gününüzde değilken yine de ağlıyosanız sorunun kendisisinizdir.Bi sorun varken,erkeğinizin siz anlatmadan anlamasını bekliyosanız,error veriyosunuzdur.Gördüğünüz gibi erkekler masumdur.Kalpleri ellerinden küçük,işletim sistemleri düzdür.Ama dünya yuvarlaaak.

Forbidden is forbidden

Kredim yok asgariyim ben