Macera

Anlaşmak çok zor.Anlaşılmayı beklemek çok yorucu.En sonunda anlaşamamaksa oldukça sıkıcı.Öyle anlarda tükürükler saça saça bağırmak istiyorum karşımdakine.Hatta vurmak.Çünkü içimden bişiler yükseliyo.ÇOK AÇIK NASI ANLAMAZSIN,NASI AKIL EDEMEZSİN gibi.
Biraz da şeyden sanırım.İçim bomboş bu aralar.Mutsuzluk da değil de.Boş.
Kurtarılmaya ihtiyaç duyar gibiyim.Bazen öyle cümlelerim oluyo ki,söyleyemiyorum bile.Kocamanlaşıyo harfler tam ağzımdan çıkmaya yakınken ve duyulan tek şey boğuk bi ses oluveriyo.Ben de öyle zamanlarda o cümleleri buraya saklıyorum.Ötesine berisine bişiler daha yazarak kamufle ediyorum.Çünkü bazı cümlelerin tek başlarına yazıldığında çok daha çarpıcı olduklarına inanmışımdır hep.Ve çarpıcı olmalarını istemiyorum.Ben bazı cümlelere çarpılıyorum.Onlar yetiyo.Sonra çarptıkları yeri çok acıtıyolar.Üzerlerine basıp ezmek istiyorum.Noktalarını alıp harflerin,bi yere kilitleyip anahtarını yutmak istiyorum.
Bazı şeyler de o kadar umrumda değil ki,korkuyorum.

Evrensel gerçekler

Gevezegen