son

Her gün,son günümüz kafası nası güzel bi kafa.İnsanın bütün sinirini alıyo.Sanki kafesinde çırpınıp duran kuşu havalandırmışsın gibi.Mutluluk patlaması,her şeyi yapabilme gücünün hissedilmesi falan.Bunun yanında kaygısızları oynayalım demiyorum tabi.Sadece hani karayı görebildiğin yere kadar gitmekte özgür olmak ve giderken nelerle karşılaşacağını ve karşılaşmak istemediğin şeylerle mesela bi deniz kestanesiyle karşılaşmamak için neler yapabileceğini düşünmemek gibi falan.Gülesim geldi bak.Küçükken babam,iyi yüzdüğümü bilse bile bi içgüdüyle olsa gerek "kıyıyı ve bizi gözden kaybetme,dolayısıyla gözümün önünde ol." şeklinde enteresan bi uyarı yapardı.Ama ben zaten tek başıma yüzmeyi sevmem pek.Babamla yüzmek kelimenin iki katı puan almak gibi.Hatta üç.Şimdi yatıyorum.İyi geceler..

Irish

i'm your one way street