Dinazor

O yol bayır aşağı yalnız sevgili digiturk yetkilileri.Bilginize.
Bu arada az önce donumuza kadar ıslanmış olarak girdik içeri.Ne zamandır böyle kar oynamadım arkadaş.Ne acı di mi.Ben küçükken,hatta o kadar küçükken ki,o eski korktuğum evimizde otururduk;böylesine bi kar yağmıştı yine.O zamanlar televizyon yok eheh.Gece gece ki bilirsiniz kar tadı gece bi başkadır,dışardan gülüşmeler geliyo.Ben de camdan bakıyorum arka tarafta kayan,eğlenen çocuklara falan.Annem dedi hadi giyin biz de çıkıyoruz.Of o anki sevincimi anlatamam.Baya eğlenmiştik de.Donuma kadar da ıslanmıştım da.Sonra çok güzel,sıcacık uyumuştum da.Bi çocuğum olsun neler yapmak istiyorum onunla.Bu da onlardan biri mesela.
Bugün dönerken,cidden sinir bozucu bi durumdu evet.Trafik berbat,akmıyo tam bi kaos ortamı falan.Kabul ediyorum.Ama metrodan indikten sonra o yolu yürürken ve yanımda akmayan trafiğe yayaların egemenliğini ispat ederken acayip bi haz aldım.İtiraf etmeliyim.Yann Tiersen dinliyodum.Aklıma Audrey Tautou'nun Bir Aradayız Hepsi Bu filmi geldi.Orda çok üşüdüğü ve sonra komşusunun evine indiği sahne falan.
Ne güzel filmdi o.Son sahnesini hep sevmişimdir.Audrey bi çocuk görür ve der ki Guillaume'ye "Ben de aynısından istiyorum." O da kucaklar götürür onu,"Hemen" diyerek.
İkisini yanyana koy,sonra ye.Öyle bişi yani.

Hayk!

Irish