Şimdi gerçek şu ki;

Böyle insanlar her zaman olmuyo.("Böyle",nasıl?Açıklıcam.)
Hepimizin hayatına bazen dönemlik,bazen kalıcı olucak insanlar girer.Sosyal yaratıklarız di mi;arkadaş,eş,dost olur.
İşte ben bu konuda bi kaç postumda da bahsettim,gerçekten şanslıyım.Biz kendisiyle ne yaşarsak yaşayalım,başımızdan gençliğin verdiği hatalardan,düşüncesizliklerden dolayı ne geçmiş olursa olsun,hemen hemen bi karacanın ortalama ömrü kadar süredir beraberiz.Bi kaplumbağanın ortalama ömrü kadar da beraber oluruz umarım.(eheh)
Sahip olduğum bi avuç "adam"ı kaybetmek de istemem zaten.Böyle insanlar her zaman olmaz etrafıınızda,gördüğünüzde yapışın.
Sorun şu ki;insanların ezik hissettikleri tarafları hep sizin beyninizi kemiriyo günümüzde,yanlış mıyım?
Genelde bencil ve oldukça sıradan insanlar;karşısındaki insanlara,kendilerinden,hayatlarından olup bitenden(en küçük ve gereksiz ayrıntıya kadar)bahsetmekten oldukça büyük bi zevk alır;iş sizi dinlemeye gelince de o ana kadar aklına gelmeyen her türlü boktan muhabbet aklına gelir ve sonuç olarak dinlenmemiş olursunuz.
Çünkü sorun şu ki,dinlemek bi meziyettir.Nasıl ki herkes piyano çalamazsa,herkes de dinleyemez.Sadece konuşur,çoğu zaman boş konuşur falan filan.Sümük bunların hepsi benim nezdimde.
İşte zamanlar öncesi bi kaç kişi içlerinden sivrilmiş.Şuan bahsettiğim arkadaş daha bi önce sivrilmişti.Bugün de kendisinin doğumgünü.
Bizi tanıyanlar ayrı düşünemez,öylesi bi ikiliyiz.
Ama genellemenin dibine vuran caanım milletimde şöyle bi imaj vardır ya hep;"bunlar bi zaman gelir,birbirlerinin gözlerini oyarlar.Bu kadar yakınlık aldatıcı".
Bilmem gerekli cevap ilgili mertebelere geliyo mu.
Bu bahsettiğim insanlara ben,haklarında nerde ne konuşmuşsam,yüzlerine söyleyebilme mesafesindeyim.Daha doğrusu,rahatsız olduğumuz efendime söyleyeyim batan ne mevzu varsa,o anda konuşulmadıysa bile,sonrasında muhakkak konuşulur,açıklığa kavuşulur.Çünkü bu kadar zamanda,bu kadar yakın olduğunuz insanların illa ki size gelmeyen,batan tarafları olabiliyo.Çok büyük yanlışlar bile yapma raddesine gelebiliyosunuz.Derken,herkes gidiyo,yine o kalıyo.
İşte böyle adamları yerim ben.Sevgimi de ilelebet gösteririm,her türlü.Hakedene.
Şimdi ben böyle konuşuyorum ya,şu adamlar şöyle,böyleleri böyle cart curt,sen nesin be kadın! diyeniniz olursa,doğrudur tabi.
Zaten ben kendimle ilgili kaç post girmişim buraya? Tam olarak neden rahatsız oluyosunuz onu açıklığa kavuşturalım yani..
Böyle bloglar var çünkü;ben şöyle bi insanım şöyleböyleşöyleböyle.E napayım,sorduk mu,mülakatta mısın da kendinden bahsediyosun mayasıllı gibi bok.
Bana bazen öyle mailler geliyo ki,kendimi baya bişi zannediyorum.Hepsi bazı gizemli klavye delikanlılarının sayesinde.Canlarım yahu.
Gerçi pek çok insanın -belki de- aklından geçirdiklerini söylüyolar,o da ayrı bi erdemdir belki bi yerlerde.Bilemem.


Neyse ne diyoduk,hayatta daha güzel şeyler var Özge mesela.(yaa yaa)Ben geçen sene bu tarihlerde bi yazı yazmıştım ona ama bulup işte bu deyip,bu kelimesini onun linkine bağlamak bana öylesine zor geldi ki..Mesela dün de para çıkarmak için sağ elimdeki eldiveni çıkardığımda takmak aynen böyle zor gelmiş ve ben elimi cebime sokmuş elimdekileri de eldivenli elimle taşımıştım.
Üşengeçlik bazen sanattır.

Şimdi O'nun en sevdiği şarkıyı gönderiyorum herkese,ama en güzel O sever bilesiniz.Aynen benim O'nu sevdiğim gibi.


O zaman

son bakışta aşk.