sabrıma hayran olayım

Hayatımda daha önce hiç böyle sıkıldığımı hatırlamıyorum.Belki sıkılmışımdır da hatırlamıyorum işte.Bu seferkinde bilincim öyle açık ki.Pek çok şey için öylesine efor sarfediyorum ki,hani anlatmaya gerek duymuyorum insanlara zira ben bile anlayamıyorum.
Bunun yanında duygusal karmaşalar da olunca işte o zaman dumur oluyosunuz.Etrafımda daha önce hiç görmediğim türden biri var.Ben kendi kendime bile dayanamazken,neşesiyle sabrıyla beni döven bi adam.Belki beni üzmemek adına kendine sakladığı fazlaca şey var.Belki ben yine inanılmaz iyimser yaklaşıyorum.Ama sadece bu konuda olsa olsa o da.Bundan dört cümle öncesi öyle aşikar ki ben bile görebiliyorum.Ben görmekte biraz acemiyimdir.
İmleç kaç defa göründü kayboldu bilmiyorum.Acemiyim kısmında takıldım kaldım.Hep bundan sanırım.En sevmediğim tarafım,bazen pratikte tökezliyo olmam.Ve böyle zamanlarda imleç görünür kaybolur görünür kaybolur...
Benim olmayan zamanlarda yaşıyorum orası kesin.Bişilerden çok uzak hissediyorum.Bunda sürecin de etkisi var biliyorum.Hangimiz kaygılarımızdan arınmış olarak yaşıyoruz ki.
Keşke bu kadar düzgün olması gerektiğini düşünmeseydim.Çünkü o kadar düzgün olamaz.O yüzden yok mu tüm o süslü,gülen fotoğraflarımız.O yüzden değil mi insanlara hayatımızı anlatma çabamız.O yüzden değil midir manidar iletilerimiz ve belki o yüzden şu post bile.
Hayata ufak rötuşlar.
Bundan üç hafta sonra baya farklı olacağımı düşünüyorum.Katlanmam gereken iki gün daha var.Sonra çekip gitmenin dayanılmaz hafifliğini yaşıcam.Ve izlemem gereken bi iki film,yazmam gereken şeyler için bol bol kağıt kalem,rafta bi kaç güzel fikir -henüz elden çıkarmadığım- ve sarılmam gereken insanlar var.Hani böyle bellerini kırarcasına.Bi de kendimi dinlemem,önemli bi karara varmam lazım.Bide bana birilerinin daha iyi mutlu olmayı öğretmesi lazım.Bunu yapan eminim greatest hits'lerim arasında başı çekicek.Sonra kendisiyle avrupa turuna çıkıcaz.Motorsikletle ama.Giderken en sevdiğim fularım uçucak boynumdan.Ama inanın,hiç umrumda olmucak.


Gölgelerin gölgesi

melankoli ne güzelsin