farkındalıktır;farkında olmadıklarımızın farkına varmak

Uzun zamandır elimde olan ama sırası ancak gelen bi kitabımı okumaya başladım dün gece.İlk sayfasından itibaren,kahramanların evinde yaşıyorum,onlarla kahvaltı ediyorum,sokaklarında dolaşıyorum.İyi bir film izlerken hissettiğimm şeyi hissediyorum yani.En son küçük arı'yı okurken filmi çekilmeli diye geçirmiştim içimden.Şimdi aynı şeyi bu kitap için düşünüyorum.Gelelim asıl mevzuya.Bana ilk dakikadan bişileri farkettirdi bu kitap.
"Sebepsiz yere bir darbe aldığımızda,karşılığını çok şiddetli vermeliyiz;öyle ki,bize vuran kişi bunu bi daha yapmaması gerektiğini öğrensin."
Jane Eyre'den bi alıntı bu ve ben o kitabı okudum.Fakat bu cümlenin farkına varmamışım.Üstelik kesinlikle farkına varılması gereken,kurulmuş güzel cümlelerden olmasına rağmen.Yapılması gereken en açık ve en sade şekilde her zaman böyle ortaya konmayabiliyor çünkü.Sonra acaba daha neler kaçırdım diye düşündüm satır aralarında.Çünkü bence bir kitap,tüm cümlelerine dikkat edilerek aynı özen gösterilerek okunmaz.Bazıları mutlaka iz bırakıcak,kanıksanıcak niteliktedir ve üzerinden zaman geçtiğinde bile bahsi geçen kitaptan bahsedildiğinde su yüzüne çıkar.
İşte hayat da böyle kitaplardan alıntılarla dolu.Öyle çok alıntı var ki,hangisi hangi kitaba ait,hatırlamak da güçlük çekiyoruz.Karıştırıyoruz.Sonra benzer cümleleri biz kuruyoruz üstelik.Tereciye tere satar gibi.Komik.
Çoğu zaman farkına varamıycak kadar hızlı yaşıyoruz.Keşkelerimizin pek çoğu bu sebebe bağlanabilir benim gözümde.Keşke oldukça saçma bi kelimedir bence.Değiştiremeyeceğiniz şeyler üzerine vakit kaybetmek,o anki mutsuzluğu dizginlemektir olsa olsa.Yapılıcak bişi yoksa,yapılıcak bişi yoktur.Fakat buna rağmen,herkesin hayatında illa ki olmuştur bikaç 'keşke'.Özellikle o anda söylemem gereken şeyi söylemediysem,işte o zaman 'keşke' derim.Sinirlenirim.
İşte demek istediğim bu.Benzer bi olayı yaşayan başka birinin hayatı bana örnek olabilir.Bu kişi halka mal olmuş biriyse,-hayatını-okuyup üzülebilirim.Kendimce yorumlar yapabilir,herhangi bi kesitini belki de tamamını kendi yaşadıklarımla özdeşleştirebilirim.Sonra da tekrar hata yapabilir,istemediğim bişi yaşayabilir ve hazırlıklı olduğum bişeyin başıma geldiğinin farkına varamayabilirim.
İki kez okuduğum bi kitaptan alınan bi cümle,başka bi yerde karşıma çıktığında beğenebilir,sonra hatırlayıp en sonunda farkına varabilirim.
Son aşamaya gelinene kadar geçilen yollar,yaşanan olaylar yüzbinlerce çeşit olabilir.Hayat üzerinden gittik çünkü.Hayatın bilmediğim ve tahmin edemeyeceğim(üzerinde pek de düşünmediğim) zibilyon hali olabilir.
Bir çocuğun gözlerinin akının yeni yağmış kardan daha beyaz olduğunun farkına varmışmıydınız?
Diyeceğim o ki,farkındalık güzel şey,ümitli şey:)

Hali hazırda okumakta olduğum kitap yapboz-jodi picoult buarada.

Dodea

günah çıkarıyorum